background
 

home extranet

Szachownica cesarska

 
Fritillaria imperialis
Rodzina: Liliaceae
 
Popular name: Crown imperial
 

Kolor kwiatów: żółty, pomarańczowo-czerwony, czerwony

Okres kwitnienia: kwiecień-maj

Wysokość: 100 cm

Głębokość sadzenia: 20 cm

Rozstawa: 30 cm

Stanowisko: słoneczne, częściowo zacienione

Zastosowanie: rabaty z roślinami wieloletnimi, obwódki

Szachownica cesarska jest najbardziej znanym gatunkiem wśród szachownic. Szachownica cesarska należy do najczęściej uprawianych. Clusjusz rozpoczął jej uprawę w Niderlandach już w XVI wieku. Pierwsze wzmianki o tej gigantycznej roślinie pochodzą z 1610 roku. Pierwotnie roślina rosła w Turcji, Iranie i Afganistanie.

Duże cebule o nieprzyjemnym zapachu należy posadzić bezpośrednio po zakupie, w przeciwnym wypadku korzenie zaczną wyrastać w opakowaniu. Wyrastające korzenie mogą ulec zniszczeniu w czasie sadzenia. Gleba musi być przepuszczalna i szybko wysychająca. Cięższa ziemia bezwzględnie wymaga wymieszania z piaskiem. Po spełnieniu tych warunków roślinę można zostawić na tym samym miejscu przez kilka sezonów. Po kilku latach na tym samym miejscu roślina może wypuścić pęd, który nie zakwitnie. Wtedy po zaschnięciu liści na przełomie czerwca i lipca należy wykopać cebule, należy oddzielić cebule przybyszowe i do września przechowywać przykryte trocinami lub piaskiem w pomieszczeniu o temperaturze 18°C. Jesienią należy posadzić cebule. Kwiaty wydzielają nieprzyjemny zapach, zawierają dużo nektaru.

Odmiany

‘Aurora’ pomarańczowo-czerwony

‘Lutea’ jasnożółty

‘Lutea Maxima’ żółty

‘Rubra’ czerwony

‘Rubra Maxima’ ciemnoczerwony

‘Premier’ pomarańczowo-czerwony